Antoni Olejniczak

Cześć, mam na imię Antoś. Urodziłem się 3.10.2024 r. we Wrocławiu. Już kiedy byłem w brzuszku, mama z tatą wiedzieli, że będę wyjątkowy. Mam TRISOMIĘ 21, czyli Zespół Downa.

Wszystkie obserwacje i wyniki badań po urodzeniu wskazywały, że nic więcej mi nie dolega. Zdrowe serce, zdrowie oczy i dobry słuch. Cała moja rodzina bardzo się cieszyła. Pobyt był jednak długi, bo mama miała duże problemy z raną po cesarskim cięciu, która nie chciała się goić. Dopiero po 21 dniach zostaliśmy wypisani do dom. Niestety już 5.12.2024 r. znowu trafiłem do szpitala.

Lekarze z Trzebnicy stwierdzili u mnie biegunkę i zapalenie żołądkowo-jelitowe. Schudłem pół kilograma – przy mojej małej wadze okazało się to niezwykle niebezpieczne. 12.12.2024 r. zostałem wypuszczony do domu, niestety już dwa tygodnie później znowu pojechałem do szpitala w Trzebnicy, tym razem z podejrzeniem choroby metabolicznej.

Przełomowa diagnoza

Mój stan bardzo się pogarszał i lekarze nie potrafili mi pomóc, dlatego karetką zostałem zawieziony do szpitala we Wrocławiu z podejrzeniem galaktozemii, czyli choroby metabolicznej. Kolejne dni nie przynosiły przełomu, a sytuacja się pogarszała. W efekcie po raz kolejny zabrano mnie karetką do innego szpitala, tym razem prosto na oddział intensywnej terapii.

Tam spędziłem 7 długich dni, w czasie których moi rodzice odchodzili od zmysłów, bo nikt nie był wstanie powiedzieć, co się dzieje. A ja cały czas słabłem…

Przełom przyszedł z dosyć niespodziewanej strony. Pomogła mi pewna młoda lekarka, która po prostu przyszła na dyżur. Podzieliła się z resztą zespołu swoim podejrzeniem i ono okazało się trafne. Z całej listy straszliwych możliwości mam po prostu silną alergię pokarmową oraz zespół zapalenia jelit wywołany przez białka pokarmowe, czyli FPIES.

Codzienny trud i wysiłek

Ta diagnoza mnie uratowała! Od tego czasu moi rodzice wiedzą już, że po prostu muszę być karmiony bardzo specyficznymi produktami (mogę spożywać specjalistyczne mieszanki mleczne zawierające wolne aminokwasy). Po tym, jak udało mi się nadrobić wagę i zacząłem zdrowo rosnąć, moi rodzice zadbali o to, żebym regularnie się rehabilitował. Niestety w naszej miejscowości nie ma takiej możliwości, więc sporo podróżuję, żeby tylko znaleźć wsparcie ekspertów.

Specjalistyczne żywienie oraz wizyty u różnego rodzaju terapeutów generują bardzo duże wydatki, które przewyższają możliwości całej naszej rodziny. Dlatego bardzo proszę o wsparcie – bez tego będzie mi o wiele trudniej walczyć o zdrowie i o przyszłość. A musicie widzieć, że jestem bardzo dzielny i – jeśli tylko dostanę szansę – będę walczył o siebie z całych sił! Wiem, że z waszą pomocą wszystko jest możliwe.